Студентите се оградија од потенцијалното насилство кое се претпоставуваше. Она што е најсигурно за иднината на Србија е дека насилството на државата ќе се зголеми.
Андреј Ивањи
Студентите го предадоа својот протест на граѓаните. Со право: ако пошироките слоеви на општеството не се вклучат активно во отпорот кон беззаконието, сè што постигнаа досега може да падне во вода.
Прво: Околу 140.000 луѓе во и околу Славија покажаа дека Александар Вучиќ зборуваше глупости кога тврдеше дека сè е завршено, дека ја победил „шарената револуција“, дека протестите против неговата самоволност паѓаат.
Второ: Сè уште важи – кога студентите повикуваат, граѓаните се одзиваат на нивниот повик.
Трето: Протестот „Се гледаме на Видовден“ остана недовршен и нецелосен. На крајот, студентите објавија дека нивните гардисти ги соблекуваат елеците и дека го ставаат својот бунт во рацете и по волјата на граѓаните. Тие се оградија од она што следуваше.
Четврто: За прв пат од почетокот на мирните демонстрации на студентите во блокадата пред повеќе од половина година, имаше сериозни и повеќечасовни судири меѓу незадоволните граѓани и специјалните полициски единици. За прв пат, полицијата употреби солзавец и почна да ги тепа граѓаните. Студентите формално се дистанцираа од сето тоа однапред. Тоа не е кулминација или катарза на протестот „Се гледаме на Видовден“, бидејќи сè што следеше беше спонтано.
Петто: Уште еднаш се покажа дека бескрајните говори го убиваат протестот. Долго пред официјалниот крај на студентскиот протест, толпата почна масовно да се растерува од Славија. Гасирањето на огромната толпа во голема мера ја олесни работата на жандармеријата, која прво ги извади своите палки, а потоа рутински потисна мал број луѓе и уапси поединци.
Шесто: Ова завршување на протестот на Видовден повеќе му користи на прогресивниот режим отколку на граѓаните кои се спротивставија на беззаконието и самоволието на Александар Вучиќ. Претседателот на Србија ќе се одлучи во недела со тоа што ќе изјави дека убаво рекол дека ќе има насилство помеѓу 20:45 и 21:45 часот, и дека го пропуштил времето бидејќи почетокот на протестот бил одложен; дека „државата“ лесно се справила со „терористите“ и дека сите виновници за немирите ќе бидат уапсени. Судирите меѓу демонстрантите и полицијата изгледале бесцелни. Не е јасно зошто, на пример, додека бројната сила на Славија била на врвот, тие не почнале да го блокираат Андриќевиот венец, каде што наводно Вучиќ играл шах, или нешто слично, ако веќе било одлучено да не се игра по Ганди.
Седмо: Студентскиот протест доби јасно патриотско-национални бои и тонови – од „Косово е срцето на Србија“, Момчило Трајковиќ и „Тамо далеко“, преку референци на светецот на Српската православна црква Николај Велимировиќ, до српскиот „интегрализам“ и говорот на „херојот од Кошара“. Како да беше одговор на сите напади од Вучиќ и неговите портпароли дека се странски платеници, предавници и антисрби.
Осмо: Дури и по 28 јуни, ништо не е решено и не е јасно какви ќе бидат понатамошните потези на студентите во блокадата. Од друга страна, може да се претпостави дека режимот ќе ја зголеми репресијата.
Теркстот е сопсверност на Време.ком